Monique Velzeboer
Foundation

Het was een belevenis om met Monique Velzeboer en Erma Rotteveel in Peru te werken aan de kalender, agenda en wenskaarten voor 2006, waarvan de opbrengst voor het Liliane Fonds zal zijn.
Monique en Erma zijn zelf jonge moeders, die zich door niets laten weerhouden om datgene te doen waarin ze geloven. We hebben fantastische hulpverleners en schatten van kinderen ontmoet. Dokter Mary Luz (62), mediator voor het Liliane Fonds, voedt in een weeshuis in Arequipa 33 kinderen met handicaps op. Ze zijn gevonden op vuilnisbelten, of domweg afgegeven. Kinderen zonder voor- of achternaam en zonder verjaardag.

Bety (6), heeft het syndroom van Down.
Ze kan haar evenwicht slecht bewaren en daardoor viel ze in het vuur waarop haar opa aan het koken was.
Hij bracht haar naar het ziekenhuis, waar Bety, toen anderhalf, een half jaar lag. Opa kwam nooit meer terug. Zoveel kinderen hebben hulp nodig.
Drie stappen vooruit, twee achteruit.

Villa el Salvador heet een sloppenwijk in Lima, waar een miljoen mensen wonen. Een gigantisch netwerk van stoffige straten, gevuld met verkeer en dieseldampen. Problemen met de luchtwegen zijn hier aan de orde van de dag. Dat is het minste waarover de bewoners van deze wijk zich zorgen maken. Vaak hebben ze nog niet eens een paar soles over (een sole = 40 cent) om hun kinderen in de comedore (een soort gaarkeuken) te laten eten. Heb je ook nog een kind met een handicap, dan trekken veel ouders het niet meer.

Broeder Victor Hugo (35) is nationaal coördinator in Peru voor het Liliane Fonds en werkt in een trainingscentrum in Lima voor kinderen met een handicap. Daar wordt gebruik gemaakt van moderne methodes en je waant je er in Nederland. De kinderen krijgen er ook te eten. Hard nodig, want de thuissituatie is vaak erbarmelijk. Het laatste huis-bezoek brengen Victor en ik aan Flor (7), het meisje met wie ik op de vorige pagina op de foto sta. Flor’s moeder is straatveegster en heeft nog drie kinderen.
Halfzusje Shirley past op Flor als moeder werkt. De vader van Flor komt er niet meer in, vertelt Shirley, want hij bracht nooit een cent mee. De rest van de familie is dol op Flor. Shirley staat te koken terwijl wij er zijn en Flor zit met smaak aardappels te eten.

Eerst handjes wassen, dan met een vorkje aan tafel, zoals haar dat bij Victor wordt geleerd. Bij het afscheid krijg ik een vochtige, maar dik gemeende aardappelzoen van Flor. Dag lieve meid, het ga je goed, denk ik.

Monique en Erma hebben de gefotografeerde kinderen naar hun wensen gevraagd.
Mijn wens? Eén stap vooruit en nooit meer eentje achteruit. Ik hoop dat de producten van Monique en Erma de weg naar uw hart zullen vinden, zodat nog meer kinderen zoals Bety en Flor kunnen worden geholpen door het Liliane Fonds.