Monique Velzeboer
Foundation

Het revalidatiecentrum Gatagara (in de buurt van Gitarama, in het midden van het land) werd in de oorlog van 1994 totaal verwoest en geplunderd, enkele personeelsleden zijn gedood. De kinderen werden geëvacueerd naar buurland Congo (Goma), naar de zuidelijke stad Bukavu, of naar plaatsen elders in Rwanda. Sommigen gingen naar huis.

Een groot aantal kinderen met een handicap is tijdens de oorlog ook omgekomen. Inmiddels is het complex weer opgebouwd en zijn er meer dan zeshonderd kinderen, waarvan een groot aantal kinderen door het Liliane Fonds wordt geholpen. Er is een orthopedische werkplaats, een fysiotherapiepraktijk, internaten, klaslokalen, een informaticazaal, operatiezaal en een opnamekliniek, om maar wat voorbeelden te geven. De voorzieningen zijn basaal maar goed. Praktisch en functioneel.

De kinderen die in Gatagara revalideren worden bewust op het internaat geplaatst.
De afstanden tussen thuis en het revalidatiecentrum zijn vaak enorm, de vervoersmiddelen beperkt en het aantal vereiste behandelingen te groot om telkens weer naar huis te gaan. Bovendien zouden de kinderen dan te vaak hun school moeten onderbreken.Voor de kinderen die op het internaat van Gatagara zitten, is een eigen school gebouwd zodat ze voor de medische behandeling zo min mogelijk lessen hoeven te missen. En na schooltijd is er volop gelegenheid om te spelen: voetballen, hardlopen, touwtje springen, volleyballen, etc.

Met de wederopbouw van Gatagara ontstond ook een nieuw beleid. Het revalidatiecentrum richt zich steeds meer op reïntegratie van de kinderen na hunrevalidatie. Ook de nieuwe regering draagt inmiddels haar steentje bij. Ze heeft zich bereid getoond om de rechten van mensen met een handicap in de nieuwe grondwet vast te leggen. Want ook kinderen met een handicap hebben het recht om kind te zijn.